Kurs refleksologii integracyjnej: stopy, rece, uszy

Polscy terapeuci to jedni z najlepiej przygotowanych merytorycznie i metodycznie refleksologow na swiecie. Ich wiedze i umiejetnosci doceniaja pacjenci m.in. z Polski, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Austrii, Kanady, USA czy Australii. Treningi u najlepszych nauczycieli specjalistow, pedagogow z tzw. prawdziwego zdarzenia sprawiaja, ze mozemy odnosic sukcesy terapeutyczne i zawodowe w roznych warunkach.  Refleksologii mozemy zaczac uczyc sie w kazdym wieku. Kursy powinny uwzgledniac zasady nauczania doroslych i dostosowywania przekazu do potrzeb odbiorcow. Sluchacze otrzymuja skrypty, a zajecia w szkole bazuja na prezentacji multimedialnej. MIRT zapenia stoly do masazu, ergonomiczne taborety, materialy jednorazowe oraz wszystko co jest niezbedne w pracy refleksologa.

Kurs refleksologii integracyjnej jest dla osob poczatkujacych, ktore chca pomoc innym i sobie w odzyskiwaniu i/lub utrzymaniu rownowagi wewnetrznej organizmu. Przygotowuje do samodzielnego prowadzenie terapii a takze praktyki zawodowej oraz PR-u osobistego. Wskazuje na przyszle kierunki rozwoju refleksologicznego.

Zapraszamy na youtube.com - prosimy o wpisanie slow kluczy :  refleksologia twarzy Beata Sekula - w celu zapoznania sie z prowadzaca Instytut i zajecia lub zapraszamy na zajecia pokazowe w szkole w Warszawie po uprzedniej zapowiedzi telefonicznej.

Daty kursow w zakladce Terminy i ceny kursow, pod Regulaminem

W refleksologii integracyjnej:

1. podczas jednego zabiegu stymulujemy wedle odpowiednich zasad trzy rozne mapy somatotropowe ciala co oznacza, ze stymulujemy mechanizmy regulacji i bio-regeneracji z kilku poziomow rownoczesnie

2. wybor metody dominujacej i czas pracy na poszczegolnych mapach (stopy vs, rece vs. uszy) zalezy od dolegliwosci pacjenta

3. zabie trwa od 40 do 50 minut

4. terapeuta zmienia pozycje ciala podczas  pracy , nie nadwyreza aparatu miesniowo-wiezadlowego swoich rak oraz ukladu szyja - barki co sprawia, ze metoda jest bardzo ergonomiczna

5. dzialamy m.in. silnie przeciwbolowo (bole glowy, migreny, bole kregoslupa, bole miesni, bole miesiaczkowe i wiele innych)

6. terapeuta nie musi obawiac sie rutyny czy "nudy" zawodowej, monotonia pracy wplywa na utrate zainteresowania

Zawartosc merytoryczna kursu

Skrypt do studiow domowych zostal przygotowany w taki sposob, aby sluzyl zarowno poczatkujacym jak i zaawansowanym terapeutom, ktorzy chca zdobyc  lub/i utrwalic teorie terapii odruchowych. Jest czytelny, jasny, zawiera spis niezbednej literatury oraz odnosniki z numerami stron publikacji oraz opisem ich tresci.

Zarys tresci glownych:

1. Podstawy klasyczne refleksoterapii

2. Podstawy neurofizjologiczne refleksoterapii

3. Anatomia stopy, reki, ucha w zarysie

4. Choroby stop, rak, uszu w zarysie

5. Somatotopia stop, rak i uszu

6. Wskazania i przeciwskazania do refleksologii integracyjnej

7. Glowne zasady integracji stymulacji map

8. Higiena i ergonomia pracy refleksologa

9. Etyka i odpowiedzialnosc zawodowa refleksologow

Warsztaty manualne

Kladziemy nacisk na wyksztalcenie umiejetnosci manualnych i swiadomosci jakosci pracy refleksologicznej co przeklada sie przede wszystkim na rezultaty terapeutyczne i zadowolenie pacjentow a takze satysfakcje zawodowa. Zajecia prowadzi dwoch nauczycieli jednoczesnie. Grupa moze skladac sie z max. 10 - 12 osob, tak aby nauczyciel w jednym czasie nadzorowal prace tylko 2 do 3 osob.

Cwiczenia rak przygotowujace do zabiegow refleksologii integracyjnej oraz utrzymujace wlasciwa ich sile i kondycje

Cwiczenia wyznaczania map somatotropowych na stopach, rekach, uszach

Cwiczenia technik manualnych na stopach, rekach, uszach

Cwiczenia integracji pracy na poszczegolnych mapach podczas jednego zabiegu refleksologii

Tak, jak każda nauka - refleksologia stóp stale rozwija się. Powstają nowe techniki stymulacji manualnej, które mają za zadanie precyzyjnie "opracowywać" receptory stóp i poprzez to wspierać mechanizmy samoregulacji, samoregeneracji, a w efekcie samouzdrawiania organizmu. Mogą one płytko lub głęboko penetrować tkanki stopy. Twórcy poszczególnych metod posługują się też różnymi mapami receptorów stóp i powoływać się na klasyczne i neurologiczne podejście do tej nauki. Poza tym rozwija się ergonomia pracy refleksologa. Wszechstronna wiedza na temat różnic w poszczególnych metodach jest niezbędna do wykonywania tego zawodu a także wyboru najskuteczniejszej techniki z punktu widzenia problemów pacjenta.

W klasycznej metodzie wg. Ingham terapeuci wykorzystują tzw. technikę ruchu gąsienicowego kciuka (kciuk "porusza się w tę i z powrotem" podczas pracy na receptorach), podobną techniką pracują w szkołach Marquardt w Niemczech oraz Barbary i Kevina Kunzów w USA. Dougans stosuje technikę ruchu obrotowego kciuka, która bardzo głęboko penetruje tkanki stopy. W metodzie Sorensen kciuk charakterystycznie pociera  poszczególne receptory, ale w odróżnieniu od techniki Ingham - nie cofa się z powrotem, porusza się tylko w jednym kierunku zwykle tylko w górę lub w bok. Metody Ingham czy Marquardt docierają do receptorów położonych płytko w tkankach stóp. Na bazie "starych" technik rozwinęły się współczesne - głęboko penetrujące receptory stopy (Sorensen, Dougans), co przekłada się na silniejsze efekty terapeutyczne. Ucisk na tkanki w poszczególnych metodach zależy nie tyle od siły pracy kciuka terapeuty ale od zastosowania właściwej techniki. Często pacjenci korzystający z metod płytkiej stymulacji uskarżają się na uczucie rozciągania/naciągania a nawet bólu skóry stóp podczas zabiegu, co zaburza diagnozę refleksologiczną opierającą się jedynie na tym subiektywnym parametrze.

Ból poszczególnych receptorów stóp jest wyznacznikiem zaburzeń energetycznych narządów wewnętrznych/części ciała u Ingham, Dougans czy Marquardt. Często po takiej diagnozie pacjent dowiaduje się, że zaburzenia są wszędzie bo ból jest wszechobecny! Jest to kwestia indywidualnego progu bólowego i subiektywnych odczuć jednostki oraz budowy anatomicznej stopy. Tymczasem w tzw. refleksologii neurologicznej to złogi podskórne leżące w tkankach stóp,rąk czy twarzy służą wskazaniu pierwotnych zaburzeń energetycznych, z zatem tych, które w organiźmie powstały jako pierwsze i od których rozwinęły się inne dolegliwości. Złogi podskórne mają 9 różnych stopni zaawansowania. Wykształcony i doświadczony refleksolog wykorzysta te informacje do prognozowania ryzyka występowania konkretnych dolegliwości i zespołów chorobowych w organiźmie pacjenta. Każdy refleksolog powinien znać co najmniej dwie metody masażu refleksorycznego stóp, w tym diagnozującą ze złogów i bólu, które posłużą właściwemu wskazaniu nierównowagi energetycznej w organizmie pacjenta.

Współczesne techniki refleksologii ( np. wg Sorensen) są efektywne dla pacjentów i jednocześnie ergonomiczne dla terapeutów. Odpowiednie ułożenie pacjenta na stołach do masażu (a nie fotelach) sprzyja jego poczuciu komfortu i rozluźnieniu (mięśnie, stawy) a terapeuta bez obciążania barków, ramion i kręgosłupa może wykonać masaż. Poza tym odpowiednia praca kciuków terapeuty zmniejsza obciążenie stawów międzypaliczkowych i sprawia, że ręce terapeuty nie męczą się szybko. Niektóre techniki refleksologii nadmiernie obciążają stawy terapeutów, a ci oszczędzając je zmieniają niejednokrotnie technikę pracę, przez co zmniejsza się siła ucisku tkanek a stymulacja receptorów jest mniej wydajna.

Refleksolodzy posługują się różnymi mapami receptorów stóp. Jedne są bardziej, a drugie mniej dokładne w odniesieniu do mapy narządowej ciała ludzkiego. Zdarza się też, że receptory organów leżą na różnych mapach w innych miejscach. Część z tych map pochodzi z medycyny orientalnej i innych starożytnych systemów medycznych, a część opiera się na doświadczeniach własnych specjalistów terapii strefowych np. mapa Eunice Ingham ( Ingham określana jest matką współczesnej refleksologii stóp). Nauka Ingham dotarła do Europy i zainspirowała wielu innych terapeutów m.in. Hanne Marquardt, Inge Dougans czy Lone Sorensen. Niektórzy terapeuci posługując się czułymi urządzeniami badającymi aktywność chemiczno-elektryczno-energetyczną organizmu podczas zabiegu refleksologii stworzyli tzw. neurologiczne mapy receptorów stóp (m.in. Jesus Manzanares ). Są to mapy, które w sposób bardzo dokładny określają największe skupiska receptorów narządowych na stopach, w których nie ma już potrzeby całościowego masażu stóp. Poza tym mapy te odwzorowują układ narządów wewnętrznych 3-miesiecznego płodu, który uważa się za najdoskonalszą matrycę ciała człowieka. Taką metodą pracuje m.in. Lone Sorensen

Szkoły refleksologii stóp w Polsce i za granicą prezentują różne podejścia do kształcenia refleksologów. Na tej bazie również rozwijają się różnice w wiedzy i umiejętnościach przyszłych terapeutów. Liderzy światowej refleksologii przywiązują ogromnę wagę do rzetelnych programów nauczania i dostępu do informacji refleksologicznej na całym świecie. Szkoły prowadzą osoby z wyższym wykształceniem medycznym, udokumentowaną wiedzą i kwalifikacjami z zakresu zarządzania i pedagogiki oraz promocji zdrowia, wykazujące specjalne zdolności manualne i predyspozycje psychiczne do prowadzenia zajęć. Poza tym cechuje je też tzw. kultura terapeutyczna. Materiały dydaktyczne charakteryzują się wysoką jakością a placówki wyposażone są w profesjonalny sprzęt do masażu.